Polonia Semper Fidelis!

Przedstawicielki naszej szkoły wzięły udział w uroczystościach na budapeszteńskim cmentarzu Farkasréti, gdzie - jak co roku w rocznicę wybuchu II wojny - polska społeczność, dyplomaci i węgierscy przyjaciele oddają hołd wyjątkowym postaciom naszej wspólnej historii.
Bądźmy szczerzy – udział w takich oficjalnych obchodach nie jest najpopularniejszą ze szkolnych aktywności. Wiele osób na samo hasło „składanie wieńców” lekko się wzdryga, kojarząc to wyłącznie ze sztywnym, urzędowym ceremoniałem. Warto jednak spojrzeć na to z innej strony, bo przecież wcale nie o wieńce tutaj chodzi!
Takie uroczystości - a mamy ich w szkolnym kalendarzu trzy: 1 września cmentarz Farkasréti, 11 listopada pomnik J. Piłsudskiego i 14 marca pomnik Bema) - to przede wszystkim cenna okazja, by zatrzymać się na chwilę i wrócić w myślach do tamtych wydarzeń. Zastanowić się, dlaczego w ogóle tam stoimy...
Robimy to, by przypominać sobie i kolejnym pokoleniom konkretne wzory ludzkich postaw!
W 1939 roku, gdy Polska stanęła w obliczu tragedii, byli ludzie, którzy w niewyobrażalnie trudnych czasach mieli odwagę zachować się po prostu „po ludzku”.
Wielu Węgrów otworzyło wtedy swoje serca i granice dla polskich uchodźców. Szczególną rolę odegrali dr József Antall senior, płk Zoltán Baló i płk Lóránd Utassy – ludzie, którzy z czystego poczucia moralnego obowiązku pomagali Polakom przetrwać, organizowali im schronienie, naukę i umożliwiali ucieczkę na Zachód. To właśnie o takich bohaterach, ryzykujących własnym komfortem dla ratowania innych, musimy pamiętać.
Na grobowcu dr Józsefa Antalla wyryto słowa, które pozostają symbolem tej niezwykłej przyjaźni: Polonia semper fidelis! (Polska zawsze wierna).